Kobietom w dniu 8 marca

Want create site? With Free visual composer you can do it easy.

 Portret kobiecy

Musi  być  do  wyboru.

Zmieniać  się,  żeby  tylko  nic  się  nie  zmieniło.

To  łatwe,  niemożliwe,  trudne,  warte  próby.

Oczy  ma,  jeśli  trzeba,  raz  modre,  raz  szare,

czarne,  wesołe,  bez  powodu  pełne  łez.

Śpi  z  nim  jak  pierwsza  z  brzegu,  jedyna  na  świecie.

Urodzi  mu  czworo  dzieci,  żadnych  dzieci,  jedno.

Naiwna,  ale  najlepiej  doradzi.

Słaba,  ale  udźwignie.

Nie  ma  głowy  na  karku,  to  będzie  ją  miała.

Czyta  Jaspersa  i  pisma  kobiece.

Nie  wie  po  co  ta  śrubka  i  zbuduje  most.

Młoda,  jak  zwykle  młoda,  ciągle  jeszcze  młoda.

Trzyma  w  rękach  wróbelka  ze  złamanym  skrzydłem,

własne  pieniądze  na  podróż  daleką  i  długą.

tasak  do mięsa,  kompres  i  kieliszek  czystej.

Dokąd  tak  biegnie,  czy  nie  jest  zmęczona.

Ależ  nie,  tylko  trochę,  bardzo,  nic  nie  szkodzi.

Albo  go  kocha,  albo  się  uparła

Na  dobre,  na  niedobre  i  na  litość  boską.

Wisława Szymborska

Krokusy c.d. 027

Ten wiersz pochodzi z wydanego w roku 1972 tomu „Wszelki wypadek”. Kiedy został napisany? Jak długo czekał w notesiku na swoją ostateczną wersję? Może znają te odpowiedzi biografowie Wisławy Szymborskiej, a może im też nie zdradzała wszystkich swoich tajemnic? Pytania, pytania, pytania… Czy potrzebne są na nie odpowiedzi? A może wystarczy, że taki wiersz istnieje, że możemy go czytać  – i przeglądać się jak w lustrze, w tych dwudziestu wersach, my „kobiety pracujące”, kobiety dźwigające na swych barkach dom własny i świat cały? 

W Internecie, gdzie też można znaleźć „Portret kobiecy”, są jego interpretacje. Jedna z nich mnie zadziwiła – autorką jej jest Asia Marciszewska z 2 E. Odczytałam to jako rozważania uczennicy liceum, dziewczyny zaledwie 18-letniej! Zapoznajcie się z nią! Warto:

Krokusy c.d. 025

Kobieta zmienną jest, taka jej natura. W każdych warunkach przybierze najtrafniejszą postać. W każdej kolejnej godzinie zapłacze lub się uśmiechnie. Potrafi być finezyjną damą, lecz jak potrzeba, to i remont domu sama zrobi. W swojej niewinności i winną się stanie, gdy zaistnieje konieczność.

Portretujący kobiety mężczyzna, choćby żył i sto lat, choćby znał wszystkie kobiety na świecie, to jestem pewna, że nigdy nie namalowałby kobiety w całej jej okazałości (bynajmniej nie mam na myśli wyłącznie cielesnego aspektu). Cóż, konieczne byłoby przedstawienie: kobiety kucharki, kobiety matki, kobiety żony, kobiety majstra, kobiety zakochanej, kobiety samotnej – na jednym płótnie… Zadania tego podjęła się Wisława Szymborska. Naszkicowała słowami „Portret kobiecy”, który może stać się kluczem do rozwiązania zagadki „Kim jest kobieta?”. Pierwszą wskazówką jest sama budowa wiersza – bez podziału na strofy, bez rymów, bez zgodności głosek. Taka jest kobieta – nieprzewidywalna, zmienna, zaskakująca. Powtarzające się określenia oksymoroniczne wydają się określać kobietę jako „żywy oksymoron” – pełną przeciwieństw istotę. Naiwna, ale najlepiej doradzi. Słaba, ale udźwignie – czyż nie taka jest kobieta? Zaczynam się dziwić, że nigdy wcześniej nie dostrzegłam tej pospolitej, acz wspaniałej nadzwyczajności płci pięknej.

Kolejną wskazówką jest rozpoczęcie utworu. Musi być do wyboru – kobieta zawsze powinna być w stanie przybrać inną postać. Wybór, jaka to będzie postać, zależy od sytuacji, męża lub innych, istotnych dla kobiety, czynników. W biurze kobieta będzie w szpilkach i w białej koszuli, w domu w fartuszku z dziećmi na rękach, na imprezie w sukience i z kieliszkiem. Może się zmieniać jak kameleon, a jednak Młoda, jak zwykle młoda – taka powinna być każda kobieta. Młodość została przedstawiona w wierszu niemalże jako główny atrybut kobiety, charakterystyczna i bardzo kobieca cecha. Dodatkowo kobieta powinna być kochanką w łóżku, damą w salonie oraz matką i żoną w domu. Tak rozumiem wersy: Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie. / Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno. Ach, jak zwykle wybór należy do mężczyzny…

Co jednak oznacza ostatni wers utworu Na dobre, na niedobre i na litość boską? Te słowa wydają się przypominać przysięgę małżeńską: „I nie opuszczę cię aż do śmierci”. Czy kobieta powinna być wierna na dobre i na złe? A może wykrzyknik „na litość boską” wyraża  oburzenie i sprzeciw wobec takiego poglądu? Odpowiedzi trudno jest mi udzielić, bowiem autorką wiersza jest kobieta. Istota tajemnicza i nieznajoma. Kto wie, dokąd zmierza, dokąd tak biegnie? Może do pracy, może do domu, a może na podróż daleką. Zawsze ubezpieczona ekwipunkiem w torebce (tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej), bezwzględnie zrobi to, czego zapragnie.

Jak Wisława Szymborska przedstawiła kobietę w tym utworze?  Oczy ma czarne, śpi z nim jak pierwsza z brzegu, urodzi mu czworo dzieci, naiwna, słaba, nie ma głowy na karku. Oczywiście, właśnie taka jest kobieta, ale… autorka zanurzyła się głębiej w istotę płci pięknej i kategorycznie  łamie ten męski, szowinistyczny stereotyp. Ponieważ kobieta oczy ma raz modre, raz szare, śpi z nim jak jedyna na świecie, najlepiej doradzi, udźwignie.

Wiersz „Portret kobiecy” jest nie tylko malowniczym obrazem kobiet. Ten utwór jest także hołdem i ukłonem od kobiety dla kobiet, dla ich niesamowitej i tajemniczej natury. Daje wskazówki, które być może niejednego odbiorcę naprowadziły do odpowiedzi na pytanie „Kim jest kobieta?”. Jedno jest jednak pewne – Wisława Szymborska na pewno znała tę odpowiedź. – Asia Marciszewska z 2 E

Krokusy

A te pszczółki na moich zdjęciach niech będą symbolem nas – pracowitych kobiet! Wszak przez całe życie zabiegamy pracowicie o pożytek, którym nakarmimy i nasze dzieci, i naszych mężczyzn, i naszych rodziców; odłożymy na przyszłość (to dzieci), wyżywimy towarzyszących nam w codzienności (to mężowie), spłacimy dług (to rodzice). I dobrze, że w ten jeden dzień w roku – 8 marca – społeczeństwo pamięta o kwiatku dla kobiety, dla każdej kobiety!

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *